Stelt u een grote en stevige rots voor die boven het wateroppervlak van de zee uitsteekt en die de woest opslaande golven krachtig terugslaat. Deze houding kan in de eerste plaats de meest geschikte zijn voor de kampers in het karate. Men houdt zich rechtop, in weerwil van iedere aanval met vuist of voet, en men weert vol vertrouwen af. 

Anderzijds neemt men de minste gelegenheid ten bate om de tegenaanval in te zetten, gebruik makende van de minste onbalans in de positie van de tegenstander. Uw positie is stabiel, de spieren van uw vier ledematen zijn gespannen, u bekijkt de tegenstander vanuit de hoogte en u bent als het ware een brok dreigende energie die ieder ogenblik tot uitbarsting kan komen.

Tijdens een wedstrijd of tijdens een duel, wanneer het gevecht van tevoren opgelegd is en het bijgevolg niet belangrijk is de intenties van uw tegenstander te kennen, neemt deze houding al vanaf het begin een meer beweeglijke vorm aan. Wanneer u aanvalt bent u als een lawine die zich van een bergspits naar beneden stort.

u verbrijzelt alles wat u in de weg staat. Deze houding is ook deze van Ide WADO school.

TEKST : JEAN-MAURICE HUARD

We beelden ons in dat het bestaan van de wereld plaatsvond wanneer onze ogen zich geopend hebben. We hebben de indruk de wereld geschapen te hebben door bewust te worden van haar bestaan; anders gezegd, dat het met name ons bewustzijn is dat haar leven heeft gegeven; of ook, dat de wereld geen verleden had vóór ons en dat ze geen betekenis had totdat we ze konden begrijpen.

Dat geldt ook voor karate: het leek me maar te bestaan vanaf de dag dat ik ze ontdekt, beoefend en overdacht heb. De rest had en heeft nog steeds geen betekenis; het is een chaos van haatgevoelens, wedijver en machtsstrijden tussen scholen, stijlen, personaliteiten en belangen.

Lees meer...